Voor de een bevatten de boeken van Winnie-de-Poeh puur en alleen ‘verhaaltjes voor de kinderen’, voor de ander schuilen in bijna iedere zin ‘onmetelijke wijsheden’. We namen de proef op de som en legden drie Shell-medewerkers vijf uitspraken voor uit het boekje ‘Goede Raad van Poeh en zijn vrienden’. Konden ze er iets mee? Deel 1 van dit 3Luik…

MoTekst Goede Raad Van Poeh

Trefwoorden:

Annet Martin, Shell, Winnie-de-Poeh, Winnie The Pooh, wijsheden, nietsdoen, keuzes maken, zekerheid, aannames, helpende hand, invalshoek

Quote:

Annet: Het is geven en nemen tussen collega’s. Een deur draait immers twee kanten op. ‘Hulp’ is dus geen eenrichtingsverkeer. Je komt verder door elkaar wederzijds te helpen.

>>>>>>>

Annet Martin, Communicatieadviseur IT for Shell

Onderschat nooit de waarde van Nietsdoen, zomaar een beetje lopen, en luisteren naar al die dingen die je niet horen kunt, en je nergens wat van aantrekken.
Poeh heeft gelijk: het is heerlijk om af en toe Niets te doen. Doordeweeks heb ik het druk op mijn werk en soms plan ik mijn weekenden helemaal vol – weliswaar met allemaal leuke dingen – en dan merk ik dat ik mezelf achterna loop. Dan moet ik echt even pas op de plaats maken om mijn hoofd helemaal leeg te krijgen, zodat ik er daarna weer met frisse moed tegenaan kan. Alleen heb ik niet zoveel met het ‘luisteren naar al die dingen die je niet kunt horen’. Als ik in het bos of op het strand ben, vind ik het juist heerlijk om naar de vogels, de bomen of de zee te luisteren. Geluiden die je normaal op straat niet hoort.

Als je een eikel in de grond stopt, wordt het vanzelf een eikenboom. Maar dat betekent nog niet dat er vanzelf een bijenkorf komt als je een honingraat in de grond stopt.
‘Als je een eikel in de grond stopt, wordt het vanzelf een eikenboom’. Deze zin deed me direct aan vroeger denken, aan een grapje dat mijn ouders altijd maakten. Als ik bijvoorbeeld kersen at en ook de pitten doorslikte, dan zeiden ze dat er een kersenboom uit mijn hoofd zou groeien. De zin van de bijenkorf en de honingraat associeerde ik met: Waar sta je in het leven en in je werk? Waar wil je naartoe? Welke keuzes heb je en welke maak je? Met andere woorden: niets komt vanzelf aanwaaien; je moet je best doen om iets te bereiken. Je kunt niet even een eikel in de grond stoppen en dan rustig achterover leunen…

Wanneer je bij een goede bekende een Hapje van het een of ander nuttigt, eet dan niet zoveel dat je op weg naar buiten in de deuropening blijft steken.
In eerste instantie had ik zoiets van: ‘Ja, dat is nogal onbeleefd!’ Op een dieper niveau denk ik aan: het is geven en nemen tussen collega’s. Een deur draait immers twee kanten op. ‘Hulp’, het ‘Hapje van het een of ander’, is dus geen eenrichtingsverkeer. Je komt verder door elkaar wederzijds te helpen.

Zorg dat je altijd weet hoeveel potten honing je in de kast hebt staan; het is prettig om te kunnen zeggen: ‘Ik heb nog veertien potten honing’. Of vijftien, dat hangt ervan af.
Hier draait het om zekerheid. Je moet niet op één paard wedden; het is goed als je meer dan een pot honing in je voorraadkast hebt staan, liefst veel meer dan een. Zelf vind ik dat het juist ook belangrijk is keuzes te maken in het leven; dat je weet wat je wilt. En dat gegeven komt in deze Wijsheid niet echt naar voren. Poeh houdt hier zo’n beetje alle mogelijkheden open.

Kijk altijd goed waar je loopt. Je zou eens op een stukje van het Woud kunnen trappen dat per ongeluk is weggelaten.
Volgens mij heeft deze Goede Raad betrekking op je kennis en je capaciteiten. Ik interpreteer hem als: Schoenmaker blijf bij je leest. Pak dus geen dingen aan waarvan je denkt dat je er niet capabel genoeg voor bent. Terwijl ik zeg: ‘Wat als je eens op een stukje van het Woud trapt dat is weggelaten? Wat gebeurt er dan? Je zou in het diepe gegooid kunnen worden. Inderdaad. Maar dat kan ook leuk zijn! En je leert er heel veel van’. – MH

^^^^^^^^^^^^^

Dit artikel verscheen in Interview, het personeelsblad van Shell Den Haag – rubriek: Drieluik (februari 2004).

Noot: Als kind vond ik de verhalen van Winnie-de-Poeh fantastisch. Als volwassene vind ik ze nog steeds fantastisch. Ook geloof ik dat je op meerdere niveau’s naar de avonturen van Poeh-beer kunt kijken. Daarom wilde ik per se een ‘Drieluik’ schrijven over ‘Het Nut van Poeh’ en na enig overredingswerk kreeg ik ‘Het Groene Licht’.