Op z’n Rotterdams | 078

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Zaterdagmiddag, 24 december, aankomsthal Station Rotterdam Centraal. Terwijl een lange gast van een jaar of twintig (korte stekels; krap jasje; laaghangende jeans; duidelijk zichtbare, witte, Calvin Klein onderbroek; enorm skateboard) de treintijden checkt, oreert hij in zijn mobiel…

Nee, ik vier kerst dit jaar helemaal alleen…
Ja, echt waar…
Ik word altijd fokking sjagrijnig van al dat gedoe…
Ja, en dan ga ik met iedereen lopen ruziemaken…
Nee, daar wordt niemand beter van…
Dus daarom!

Op z’n Rotterdams | 077

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Dinsdag, einde van de middag, bij FotoBerg. Een grijze zestigplusser met gebruind en doorleefd hoofd (donkerblauwe kasjmier V-hals, lichtgele pantalon, loafers zonder sokken) komt binnen en begroet eigenaar Arnold van den Berg enthousiast.

Arnold: Waar kan ik u mee helpen?
Gebruind en doorleefd: Doet u maar een setje pasfoto’s!

Arnold: Dan bent u hier aan het juiste adres.
Gebruind en doorleefd: Dat dacht ik al!

Arnold: Dan kunt u daar nog even in de spiegel kijken…
Gebruind en doorleefd checkt zijn uiterlijk en gaat zitten, Arnold maakt pasfoto’s.

Gebruind en doorleefd: Ze zijn prima. Maar kun je er nog 15 jaar vanaf halen!
Arnold: Dan zijn het geen pasfoto’s meer, dan is het kunst!

Op z’n Rotterdams | 076

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Dinsdagochtend, tramlijn 4 richting Station Noord. Een kleine, stevige tramtoezichthoudster van rond de veertig staat te oreren tegen een zittende dame van in de zestig…

Omdat het oreren op redelijk gedempte toon plaatsvindt, en de tram nogal luidruchtig is, hoor ik niet echt veel. Uit de flarden die ik opvang word me duidelijk dat de tramtoezichthoudster het over, laten we maar zeggen ‘De Toestanden in De Wereld’ heeft.

Ik vind het jammer dat ik haar visie op deze toestanden niet echt meekrijg. Wel zegt ze, tot twee maal toe, met rechte rug, krachtige stem en opgeheven rechter wijsvinger: Jaha, en mijn vader heeft dat ALLEMAAL voorspeld!!!

Op z’n Rotterdams | 075

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Zondagochtend. Op de Straatweg, richting station Noord, fiets ik achter twee vijftigers: een man en een vrouw. De man oogt vrij groot en vrij stevig, de vrouw klein en bijna fragiel.

De man fietst een beetje meer op de rijweg dan op het fietspad, de vrouw fietst strak langs de goot.

De man fietst in groot verzet en uitermate relaxed: zijn hele lijf hangt lichtjes naar achter, zijn knieën wijzen ietwat naar buiten en zijn hoofd wiegt zachtjes van links naar rechts. Hij ziet eruit alsof hij ergens op de bank gezellig een biertje zit te drinken.

De vrouw fietst in klein verzet en met haar hele lijf: haar benen draaien stevig rond, haar rug is gebogen en haar schouders draaien als het ware met de trappers mee. Ze ziet eruit alsof ze in een sportschool middenin een spinning-les zit.

Fascinerend!

Op z’n Rotterdams | 074

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Zaterdagavond, bij mijn AH XL (Argonautenweg). Een kibbelend stel loopt met een volle boodschappenwagen (hij rijdt, zij dartelt om hem heen) richting de roltrap naar de parkeergarage. Hij: groot, gespierd en vol tatoeages. Zij: klein, in spiritueel paars gewaad en behangen met esoterische blingbling.

Zij, dramatisch: Neeeeej, je mag jouw kraslot nu NIET bekijken!!!
Hij: En waarom niet?

Zij, opgewonden: Omdat we straks, gezellig thuis, SAMEN onze krasloten gaan bekijken!
Hij: Maar ik wil in de auto al krassen!

Zij, weer dramatisch: Dat mag NIET!!!
Hij: En waarom niet?

Zij, half aan hem hangend: Omdat we anders helemaal NIKS winnen!
Hij: Ow?

Zij, weer op eigen benen: Ja, want ik heb met Het Universum afgesproken dat we iets winnen als we straks SAMEN onze loten gaan bekijken!!!
Hij: Maar ik heb zin om NU te krassen!

Zij, bozig en gefrustreerd: Maar dan winnen we toch NIKS!
Hij: In jouw universum misschien niet, maar ik leef nog altijd in MIJN universum!

Op z’n Rotterdams | 073

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Maandagmiddag, bij de oliebollenkraam op de hoek van de Bergse Dorpsstraat en de Argonautenweg. Twee frisse meiden, beiden ergens in de twintig, staan te genieten van hun warme oliebollen – de een met, de ander zonder poedersuiker…

Met poedersuiker: Maar ze blijft maar DIK, hee…
Zonder poedersuiker: Ja maar dat snap ik wel!

Met poedersuiker: Maar ze let harstikke op dur eten!
Zonder poedersuiker: Nou, dat geloof ik niet zo…

Met poedersuiker: En ze gaat iedere dag op de fiets naar dur werk!
Zonder poedersuiker: Nou, dat is dus echt NIET waar!

Met poedersuiker: En dat is ergens op Zuid, dus harstikke ver!!!
Zonder poedersuiker: Maar dat LIEGT ze!

Met poedersuiker: Ow!?!
Zonder poedersuiker: Ja want ik zag dur een keertje van huis vertrekken!

Met poedersuiker: Op de fiets?
Zonder poedersuiker: Dat wel ja. Maar ze stapte om de hoek af en liep toen verder. Tot de tramhalte hierzo. En daar parkeerde ze dur fiets en stapte mooi in die tram!!!

Op z’n Rotterdams | 070

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Donderdagnamiddag. Voor de HEMA (Streksingel) staan twee vijftigplus dames gezellig met hun e-bikes in de hand te kletsen. Nouja, gezellig: de een staat uitbundig te vertellen terwijl de ander nors voor zich uitkijkt.

Uitbundig: Ja, ik zing eigenlijk OVERAL.
Nors zegt niks.

Uitbundig: Ja, niet overal hardop natuurlijk, maar WEL overal.
Nors zegt niks.

Uitbundig: Ik zing in de douche, als ik aan het poetsen ben, maar OOK tijdens het fietsen ofzo.
Nors zegt niks.

Uitbundig: Ja, want van ZINGEN word ik gewoon vrolijk! Heb jij dat niet dan?
Nors: Ik word alleen vrolijk als ik zie dat mun salaris is gestort.

Op z’n Rotterdams | 069

MoArt - Foto Op Zun Rotterdams

Zaterdagavond, bij mijn AH XL (Argonautenweg). Een donker meisje van een jaar of tien, met een enorme berg krullen, een lief jurkje en roze gympen, heeft net twee voordeelpakken AH ToPa Extra Zacht&Sterk op haar schoudertjes geladen…

Trots balancerend met 16 rollen toiletpapier per schoudertje, kijkt ze naar een dame die gehaast komt aanlopen, en zegt: Deze moeten we hebben, mam! Haar moeder keurt haar geen blik waardig en begint de verschillende soorten ToPa te bestuderen.
.
Het meisje blijft even verbouwereerd staan, draait zich dan richting haar moeder en zegt tegen haar rug: Mam, deze moeten we hebben want deze hebben we altijd! Haar moeder keurt haar nog steeds geen blik waardig en grijpt nu het gewone pak AH ToPa Extra Zacht&Sterk, knijpt er eens in, plaatst het terug, en neemt dan een voordeelpak AH ToPa Extra Zacht&Sterk mee.
.
Het meisje zet haar voordeelpakken voorzichtig terug en zegt: Zie je nou wel! Jij bent zo eigenwijs, hee! Dan rent ze snel achter haar nog steeds gehaaste moeder aan en besluit: Ja, sorry dat ik het blijf herhalen mam, maar jij bent echt een SUPEReigenwijs mens!!!