Op z’n Rotterdams | 116

moart-foto-op-zun-rotterdams.jpg

Dinsdagochtend. Op een binnenbalkon staat een gast van rond de twintig. Gekleed in een grijze, strakke hoodie (met opdruk) en een grijze, strakke pant. In zijn rechterhand houdt hij een glimmend, plat, zwart doosje omhoog…

Eerst loopt hij een beetje te ijsberen, terwijl hij af en toe richting dat glimmende, platte, zwarte doosje kijkt…

Dan haalt hij, al pratend, zijn schouders op – steeds vaker en sneller; soms in combinatie met beide handen en ogen die daarbij ten hemel worden geheven en gericht…

Vervolgens trekt hij, al pratend, boze grimassen, en wijst vernietigend met zijn linker wijsvinger richting dat glimmende, platte, zwarte doosje…

Dan stapt hij ineens zijn keukentje binnen, sluit de deur, opent die even later weer om met een flinke banaan in zijn rechterhand terug te keren op zijn binnenbalkon. Daar pelt hij die banaan en eet hem met grote happen op.